Μία από τις πιο κοινές και επικίνδυνες σεξουαλικά μεταδιδόμενες λοιμώξεις είναι ο ιός των ανθρώπινων θηλωμάτων ή HPV: μπορεί να προκαλέσει κονδυλώματα, διάφορες ασθένειες και καρκίνο των γεννητικών οργάνων. Αυτή η μόλυνση μεταδίδεται με πολλούς τρόπους, έχει πολλούς τύπους και απειλεί όλα τα σεξουαλικά ενεργά άτομα. Πώς να προστατεύσετε τον εαυτό σας και τα αγαπημένα σας πρόσωπα από μόλυνση, τι να κάνετε εάν εντοπιστεί ιός και πώς να θεραπεύσετε τα θηλώματα - θα προσπαθήσουμε να το καταλάβουμε.
Τι είναι ο ιός των ανθρωπίνων θηλωμάτων
Ο ιός των ανθρώπινων θηλωμάτων είναι μια τεράστια ομάδα ιών, η οποία περιλαμβάνει 27 είδη και περίπου 500 στελέχη (τύπους). Τα περισσότερα από αυτά δεν συνεπάγονται παθολογίες στο ανθρώπινο σώμα, υπάρχουν απαρατήρητα, χωρίς επιπλοκές, αλλά ορισμένοι τύποι είναι δυνητικά επικίνδυνοι. Μπορούν να προκαλέσουν διάφορες ασθένειες, συμπεριλαμβανομένης της ογκολογίας, της αναπαραγωγικής δυσλειτουργίας και του HIV.
Γιατί είναι επικίνδυνο;
Οι ιοί των θηλωμάτων υπάρχουν εδώ και πολύ καιρό. Το πρόβλημα της βαθιάς θεραπείας της νόσου δεν δόθηκε προσοχή μέχρι να αποδειχθεί ότι ο μακροχρόνιος HPV στις γυναίκες προκαλεί την ανάπτυξη καρκίνου του τραχήλου της μήτρας. Τώρα αυτή είναι η πιο κοινή επιπλοκή. Σε άλλες περιπτώσεις, παρατηρούνται κονδυλώματα, εξασθενημένη ανοσία και κακοήθεις όγκοι περιλαμβάνουν καρκίνο του αιδοίου, του πέους και του πρωκτού. Ο ιός των ανθρώπινων θηλωμάτων είναι επικίνδυνος όχι μόνο για το αναπαραγωγικό σύστημα: μπορεί να προκαλέσει καρκίνο της κεφαλής, των πνευμόνων, του λαιμού και βλάβες στους βλεννογόνους.
Ιός θηλώματος και εγκυμοσύνη
Η αλληλεπίδραση μεταξύ του ιού των θηλωμάτων και της εγκυμοσύνης πρέπει να παρακολουθείται συνεχώς από γιατρό: η ασθένεια μπορεί να μεταδοθεί σε ένα παιδί μόνο εάν υπάρχουν θηλώματα στον κόλπο. η ενδομήτρια επαφή δεν αποτελεί απειλή. Σε αυτή την περίπτωση, το παιδί θα λάβει είτε μόλυνση των γεννητικών οργάνων είτε του αναπνευστικού συστήματος. Εάν μια γυναίκα έχει μολυνθεί από έναν από τους επικίνδυνους ιούς τύπου 16 ή 18, που προκαλούν καρκίνο του τραχήλου της μήτρας, τότε συνιστάται να κάνει καισαρική τομή. Η αφαίρεση των θηλωμάτων κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης είναι αδύνατη.
Συμπτώματα HPV
Σε πολλές περιπτώσεις, το ιικό θηλώμα είναι ασυμπτωματικό, δεν εμφανίζεται εξωτερικά και υποχωρεί από μόνο του μετά από κάποιο χρονικό διάστημα. Ο βαθμός βαρύτητας εξαρτάται από τον τύπο του ιού και τα χαρακτηριστικά του. Οι άνθρωποι ανακαλύπτουν ένα πρόβλημα όταν εμφανίζονται θηλώματα στο σώμα - μικρά κονδυλώματα σε σχήμα κώνου, τα οποία θεωρούνται συμπτώματα του HPV. Σχεδόν πάντα, όταν το σώμα είναι μολυσμένο, μπορεί κανείς να παρατηρήσει μείωση της ανοσίας, μείωση των προστατευτικών λειτουργιών του σώματος και μεγαλύτερη ευαισθησία σε κρυολογήματα και μολυσματικές ασθένειες.
Στις γυναίκες
Ο HPV στις γυναίκες εκδηλώνεται με τη μορφή κονδυλωμάτων - μικρών μυτερών ή επίπεδων σωματικών σχηματισμών στο εσωτερικό του κόλπου και στα εξωτερικά χείλη. Μεμονωμένα ή πολλαπλά κονδυλώματα μπορεί να εμφανιστούν σε διάφορα μέρη του σώματος: άκρα, κεφάλι, λαιμό. Είναι ως επί το πλείστον ανώδυνα, μικρά και προκαλούν μεγαλύτερη ψυχολογική και αισθητική ενόχληση.
Στους άνδρες
Στους άνδρες, τα θηλώματα εμφανίζονται στα πέλματα, τα χέρια, το πρόσωπο και το κεφάλι. Όταν μολυνθεί από έναν επικίνδυνο ιό, είναι δυνατή η βλατίτιδα του πέους και των όρχεων: πρόκειται για κίτρινα ή ροζ θηλώματα που ξεχωρίζουν ελαφρώς πάνω από το δέρμα. Ένα άλλο δυσάρεστο σύμπτωμα του HPV στους άνδρες είναι η νόσος του Bowen: σχηματισμοί που μοιάζουν με κόκκινες πλάκες, αυξήσεις στο κεφάλι του πέους.
Αιτίες θηλωμάτων
Η αιτία των θηλωμάτων μπορεί να θεωρηθεί η παθογένεια της μόλυνσης: όταν εισέρχεται στο σώμα, ο ιός εντοπίζεται στα κατώτερα στρώματα του επιθηλίου. Είναι πιο εύκολο να διεισδύσει σε ευάλωτους, μαλακούς ιστούς, όπως η γυναικεία μήτρα και ο κόλπος. Συνυπάρχει με τα κύτταρα ή παρεμβαίνει στο DNA και προκαλεί αλλαγές στο σώμα, σε αυτές τις περιπτώσεις εμφανίζεται η ανάπτυξη κακοήθων όγκων. Τα κονδυλώματα λαμβάνονται απευθείας από τη δραστηριότητα του ιού σε ενδοκυτταρικό επίπεδο, την επιρροή του στο δέρμα από το εσωτερικό.
Τύποι HPV
Προκαρκινικές καταστάσεις μπορούν να προκληθούν από ιούς ομάδων μεσαίου και υψηλού κινδύνου, οι ιοί των θηλωμάτων χαμηλής ογκογονικότητας είναι αβλαβείς, οι εκδηλώσεις τους - κονδυλώματα - δείχνουν αρνητικά αποτελέσματα βιοψίας και δεν βλάπτουν την υγεία. Οι τύποι ιογενούς λοίμωξης διαφέρουν ως προς τον βαθμό ογκογόνου κινδύνου και οι κατάλογοι επανεξετάζονται, συμπληρώνονται και αλλάζουν τακτικά. Προς το παρόν, τα πιο επικίνδυνα στελέχη για τις γυναίκες περιλαμβάνουν το 16ο και το 18ο. ανευρίσκονται στο 90% των περιπτώσεων καρκίνου του τραχήλου της μήτρας.
HPV υψηλού ογκογόνου κινδύνου
Ο HPV υψηλού ογκογόνου κινδύνου μπορεί να ανιχνευθεί κατά τη διάρκεια της εξέτασης μετά την εξέταση των κονδυλωμάτων. Τέτοιοι ιοί σχεδόν πάντα συνοδεύονται από κονδυλώματα στα γεννητικά όργανα. Αυτή η κατηγορία περιλαμβάνει στελέχη μόλυνσης όπως 16, 18, 31, 33, 39, 45, 50, 59, 61, 62, 64, 68, 70, 73. Είναι ικανά να προκαλέσουν εκφυλισμό στους ιστούς στους οποίους εισέρχονται, προκαλώντας έτσι καρκίνο και άλλες επικίνδυνες παθολογίες.
Πώς μεταδίδεται ο HPV;
Μεταξύ των μεθόδων μετάδοσης του HPV, η σεξουαλική μετάδοση είναι σαφώς ο ηγέτης και η διείσδυση δεν είναι απαραίτητη. αρκεί η άμεση επαφή των γεννητικών οργάνων. Αυτό έχει κάνει τον ιό τη δεύτερη πιο συχνή σεξουαλικά μεταδιδόμενη λοίμωξη μετά τον έρπητα, και είναι ιδιαίτερα συχνός σε φτωχές χώρες με χαμηλή ποιότητα ζωής. Όλα τα σεξουαλικά ενεργά άτομα οποιουδήποτε φύλου και ηλικίας μπορούν να μολυνθούν από θηλώματα. Μπορεί να υπάρχει από τη γέννηση και να εμφανίζεται μόνο σε ορισμένες στιγμές. Με ποιους άλλους τρόπους μεταδίδεται ο HPV;
- Άμεση σωματική επαφή. Ο ιός μπορεί να επιβιώσει για κάποιο χρονικό διάστημα σε δημόσιους χώρους αφού τους επισκεφτούν άρρωστοι. Είναι ιδιαίτερα ενεργό σε κατάλληλο υγρό περιβάλλον: λουτρό, πισίνα, γυμναστήριο, τουαλέτα. Σε τέτοιες περιπτώσεις, ο ιός μπορεί να μεταδοθεί μέσω εκδορών, κοψίματος ή άμεσης επαφής με τον βλεννογόνο.
- Μόλυνση μωρού κατά τον τοκετό. Σε αυτή την περίπτωση, μπορεί να εμφανιστούν τόσο πνευμονική βλατίτιδα όσο και ανογεννητικά κονδυλώματα.
Περίοδος επώασης
Πολλοί άνθρωποι ζουν με τη νόσο για μεγάλο χρονικό διάστημα και δεν γνωρίζουν την παρουσία της, ενώ είναι πιθανοί φορείς της εάν είναι σεξουαλικά ενεργοί. Η περίοδος επώασης του HPV είναι πολύ μεγάλη, γι' αυτό και η νόσος συχνά περνά απαρατήρητη. Διαρκεί από 5 μήνες έως αρκετά χρόνια, προχωρά λανθάνοντα, οι ιοί ενεργοποιούνται λόγω διαφόρων παραγόντων: μειωμένη ανοσία, ασθένεια, έντονο στρες, μετά το οποίο πολλαπλασιάζονται και εκδηλώνονται εξωτερικά.
Διαγνωστικά
Η διάγνωση πραγματοποιείται όταν ανιχνεύονται κονδυλώματα στο σώμα και για να προσδιοριστεί ο τύπος του ιού, χρησιμοποιούνται διάφορες μέθοδοι εξέτασης. Η επιλογή τους εξαρτάται από τη θέση των θηλωμάτων: οι ανογεννητικές σχηματισμοί απαιτούν υποχρεωτική εξέταση του τραχήλου της μήτρας, τα πελματιαία και άλλα θηλώματα απαιτούν ιστολογική εξέταση και εξετάσεις αίματος. Ποιες διαγνωστικές μεθόδους μπορούν να χρησιμοποιήσουν οι γιατροί:
- Κυτταρολογική εξέταση - ανάλυση απόξεσης από τον τράχηλο και το κανάλι της μήτρας.
- Η κολποσκόπηση είναι μια εξέταση για γυναίκες που χρησιμοποιούν οξικό οξύ: η επιφάνεια της βλεννογόνου μεμβράνης παρατηρείται μετά την εφαρμογή του.
- Η βιοψία είναι η αφαίρεση δείγματος δέρματος για τον εντοπισμό καρκινικών κυττάρων. Χρησιμοποιείται για άνδρες και γυναίκες με υψηλά ογκογόνο HPV.
- Προσδιορισμός τύπου χρησιμοποιώντας PCR (αλυσιδωτή αντίδραση πολυμεράσης) - Εξετάζονται DNA και νουκλεϊκά οξέα.
- Ιστολογική εξέταση.
- Το τεστ κολπικού προσυμπτωματικού ελέγχου είναι ένας ακριβής τρόπος ανίχνευσης προκαρκινικών και καρκινικών καταστάσεων σε γυναίκες χωρίς ορατά συμπτώματα.
Ανάλυση
Πριν από τη διαδικασία, πρέπει να σταματήσετε να παίρνετε οποιαδήποτε αντιιικά και αντιβακτηριακά φάρμακα. Τα τεστ HPV, για τα οποία λαμβάνονται επιχρίσματα από τον κόλπο και την ουρήθρα, πραγματοποιούνται σε εξειδικευμένα ιατρεία και εργαστήρια. Η εξέταση αντενδείκνυται για τις γυναίκες κατά τη διάρκεια της εμμήνου ρύσεως και τις πρώτες ημέρες μετά το τέλος της. Οι άνδρες δεν πρέπει να ουρούν για δύο ώρες πριν από τη διαδικασία. Γιατροί, ουρολόγοι ή ογκολόγοι αποκρυπτογραφούν τα αποτελέσματα και μπορεί να πραγματοποιηθεί μια εξέταση για την ανίχνευση αντισωμάτων.
Θεραπεία του ιού των θηλωμάτων
Το βασικό ερώτημα που απασχολεί τους ασθενείς είναι αν είναι δυνατή η πλήρης και για πάντα ίαση του HPV (θηλώματος); Δυστυχώς όχι. Στο 90% των περιπτώσεων, το ανοσοποιητικό σύστημα αντιμετωπίζει μόνο του, αλλά δεν υπάρχουν αποτελεσματικές μέθοδοι για την αποβολή του από το σώμα. Η θεραπεία συνοψίζεται στην αφαίρεση κονδυλωμάτων, κονδυλωμάτων και πιθανών συνεπειών της νόσου - καλοήθεις ή κακοήθεις όγκους, κατεστραμμένο επιθήλιο. Ορισμένα φάρμακα χρησιμοποιούνται για να βοηθήσουν το σώμα να καταπολεμήσει τη μόλυνση και να επιταχύνει τη διαδικασία επιδιόρθωσης των ιστών.
Θεραπεία στις γυναίκες
Η μόλυνση από τον ιό των ανθρώπινων θηλωμάτων στις γυναίκες μπορεί να είναι προάγγελος επικίνδυνων ασθενειών, επομένως είναι απαραίτητο να επισκέπτεστε τακτικά έναν γυναικολόγο και να κάνετε προληπτικούς ελέγχους εάν είναι απαραίτητο. Εάν εντοπιστούν κονδυλώματα στο σώμα, δεν χρειάζεται να προσπαθήσετε να τα αφαιρέσετε μόνοι σας, αυτό μπορεί να προκαλέσει ακόμη πιο σοβαρές συνέπειες. Όταν αναφέρεται η θεραπεία του ιού των θηλωμάτων στις γυναίκες, εννοούν την αφαίρεση του προσβεβλημένου ιστού, την παρακολούθηση της ανάπτυξης και της ανάπτυξης των κονδυλωμάτων. Γενική θεραπεία μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε περίπτωση μόλυνσης από υψηλής ογκογόνου HPV. Τρόποι για την εξάλειψη των θηλωμάτων:
- χειρουργική;
- χημική καυτηρίαση?
- αφαίρεση λέιζερ (διοξείδιο του άνθρακα, δέσμη νεοδυμίου).
- καταστροφή της συγκέντρωσης των προσβεβλημένων κυττάρων με υγρό άζωτο.
- ηλεκτροπηξία.
Η αφαίρεση κονδυλωμάτων και κονδυλωμάτων δεν σημαίνει θεραπεία: αυτό είναι μόνο ένα προσωρινό μέτρο που βοηθά στην πρόληψη του σχηματισμού κακοήθων κυττάρων και οι γυναίκες το χρειάζονται λόγω της μεγάλης πιθανότητας καρκίνου του τραχήλου της μήτρας με HPV. Μετά την επέμβαση, είναι πιθανές υποτροπές ή επιπλοκές με τη μορφή βλάβης σε περιοχές που γειτνιάζουν με αυτές που αφαιρέθηκαν. Με την έγκαιρη παρέμβαση, όχι μόνο μπορεί να αποφευχθεί ο καρκίνος, αλλά και η χειρουργική επέμβαση της μήτρας μπορεί να πραγματοποιηθεί χωρίς να βλάψει την αναπαραγωγή και την υγεία των γυναικών.
Θεραπεία του HPV σε γυναίκες με φάρμακα
Η θεραπεία του ιού των θηλωμάτων με φάρμακα πραγματοποιείται μόνο αφού τα φάρμακα συνταγογραφηθούν από γιατρό, καθώς όλα τα φάρμακα εκτελούν μόνο βοηθητική λειτουργία και δεν αποτελούν το κύριο μέσο θεραπείας. Για τη θεραπεία του HPV στις γυναίκες, χρησιμοποιούνται αντιιικά δισκία και ανοσοτροποποιητικά φάρμακα. Πώς βοηθούν στην καταπολέμηση της νόσου:
- Αντιικό: δρα απευθείας σε «ξένα» κύτταρα στο σώμα, αυξάνει την παραγωγή αντισωμάτων. μπορεί να παρεμποδίσει την αναπαραγωγή ή να έχει διεγερτική επίδραση στους φυσικούς ανοσοποιητικούς πόρους.
- Ανοσοτροποποιητικό: Τα ανοσοτροποποιητικά φάρμακα έχουν την ικανότητα να προκαλούν μη ειδική αντίσταση - αντίσταση και αυξημένη προστασία του οργανισμού, αναγέννηση κατεστραμμένων ιστών. Υπάρχουν πολλές παρενέργειες, πρέπει να χρησιμοποιείται σε δοσολογία.
- Πρωκτικά και κολπικά υπόθετα: βοηθούν στην απαλλαγή από κονδυλώματα και κονδυλώματα στην ανογεννητική περιοχή. Πριν από τη χρήση, πρέπει να επεξεργαστείτε την περιοχή με ειδικό απολυμαντικό.
Θεραπεία των στελεχών 16, 18 σε γυναίκες με φάρμακα
Εάν έχετε ογκογόνο τύπο ιού, θα χρειαστείτε χειρουργική επέμβαση στον τράχηλο της μήτρας εάν έχουν δημιουργηθεί κονδυλώματα εκεί και καθαρισμό ολόκληρου του κόλπου, αφού κανένα φάρμακο δεν εξαλείφει τον ιό. Μπορούν μόνο να βοηθήσουν στην επιβράδυνση ή να σταματήσουν την εξάπλωσή του. Τα αντιιικά φάρμακα με ανοσοδιεγερτική δράση χρησιμοποιούνται για την ταχεία προσαρμογή του σώματος σε υγιή κατάσταση μετά τη χειρουργική επέμβαση και την πρόληψη των υποτροπών. Κατά τη θεραπεία των στελεχών 16.18 σε γυναίκες, συνταγογραφούνται φάρμακα για τη μείωση των υπαρχόντων κονδυλωμάτων πριν από τη χειρουργική επέμβαση:
- ιντερφερόνες?
- ιντερφερονογόνα.
Ενέσεις
Για την εξάλειψη των εξωτερικών σημείων, όταν τα θηλώματα δεν είναι ογκογόνα, συνταγογραφούνται ενέσεις. Υπάρχει ένα φάρμακο που διατίθεται με τη μορφή αμπούλας για ένεση. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί τόσο για θεραπευτικούς όσο και για προφυλακτικούς σκοπούς. δεν υπάρχουν παρενέργειες ή αντενδείξεις. Βοηθά στην απαλλαγή από τα κονδυλώματα χωρίς χειρουργική επέμβαση και αυξάνει σημαντικά την περίοδο ύφεσης.
Ενίσχυση της ανοσίας με τον HPV
Τι είναι ο HPV, εκτός από θηλώματα, ογκολογία και δυσπλασία της μήτρας; Αυτό σημαίνει κρίσιμη μειωμένη ανοσία, ευαισθησία σε όλες τις εποχικές λοιμώξεις και δύσκολη περίοδο ανάρρωσης. Η τεχνητή και φυσική ενίσχυση της ανοσίας είναι επίσης σημαντική για να δώσει στο σώμα δύναμη και την ικανότητα να καταπολεμά τη μόλυνση από μόνο του. Για αυτό, υπάρχουν ειδικά φάρμακα, φαρμακευτικά σκευάσματα και παραδοσιακές μέθοδοι. Πώς μπορείτε να ενισχύσετε το ανοσοποιητικό σας:
- Ένα σύμπλεγμα από χρήσιμες βιταμίνες και μικροστοιχεία.
- Φάρμακα: ανοσοτροποποιητές και αντιιικά.
- Μαλακά φάρμακα: τζίνσενγκ, εχινάκεια.
- Το τζίντζερ, το λεμόνι, η εχινάκεια, το ραπανάκι, τα τριαντάφυλλα, τα καρύδια, το μέλι, τα εσπεριδοειδή είναι αναντικατάστατα προϊόντα για τη ζωτικότητα του οργανισμού.
- Τρώτε περισσότερα πράσινα λαχανικά, φρέσκα φρούτα, πίνετε πράσινο τσάι.
- Επισκεφθείτε την πισίνα, το λουτρό και κάντε θεραπείες νερού στο σπίτι (ντους αντίθεσης, λουτρά με βότανα).
- Προσαρμόστε τα πρότυπα ύπνου και διατροφής σας. Τρώτε σύμφωνα με το ρολόι, κοιμάστε τον απαιτούμενο χρόνο.
Πρόληψη
Οι περισσότεροι τύποι του ιού είναι αβλαβείς, αλλά πρέπει να δίνεται προσοχή, επειδή ένας φορέας μιας μόλυνσης μπορεί πιο εύκολα να μολυνθεί από μια δεύτερη από ό,τι ένα υγιές άτομο. Η πρόληψη του HPV περιλαμβάνει μια σειρά από υποχρεωτικές ενέργειες και διαδικασίες που πρέπει να κάνει κάθε ενήλικας, ανεξάρτητα από το αν είναι σεξουαλικά ενεργός ή όχι. Ποιες προληπτικές μέθοδοι μπορούν να χρησιμοποιηθούν:
- Εμβολιασμός. Αποτρέπει τις επικίνδυνες τάσεις στην ανάπτυξη του ιού, αλλά όχι τη μόλυνση από αυτόν. Μετά τον εμβολιασμό, πιθανή μόλυνση πρέπει να περάσει γρήγορα και απαρατήρητη.
- Προφυλακτικά. Δεν εγγυώνται πλήρη προστασία, καθώς τα σωματίδια του είναι πολύ μικρά και μπορούν να διεισδύσουν στο υλικό, αλλά στις περισσότερες περιπτώσεις μειώνουν στο ελάχιστο τον κίνδυνο μετάδοσης μόλυνσης.
- Έλεγχος της σεξουαλικής ζωής. Η συνεχής αλλαγή συντρόφου είναι η μεγαλύτερη πιθανότητα μόλυνσης.
- Τήρηση κανόνων προσωπικής υγιεινής. Μην επιτρέπετε σε κανέναν, ακόμα και σε άτομα που γνωρίζετε, να χρησιμοποιεί την πετσέτα ή τα εσώρουχά σας.
- Τακτικές επισκέψεις σε γυναικολόγο, ουρολόγο και λήψη επιχρισμάτων για εξετάσεις.